برنامه جهانی غذا با ابراز نگرانی از اوضاع بد بشری در افغانستان، خواهان کمک‌های بیش‌تر کشورهای مددرسان به شهروندان کشور شده‌است. در همین‌حال، سخن‌گوی برنامه غذایی جهان از ادامه کمک‌های بشری به شهروندان افغانستان خبرداده است؛ اما شماری از باشندگان پایتخت از توزیع ناعادلانه کمک‌ها شکایت دارند و خواهان رسیدگی مسولان حکومت و نهادهای امدادی […]

برنامه جهانی غذا با ابراز نگرانی از اوضاع بد بشری در افغانستان، خواهان کمک‌های بیش‌تر کشورهای مددرسان به شهروندان کشور شده‌است.

در همین‌حال، سخن‌گوی برنامه غذایی جهان از ادامه کمک‌های بشری به شهروندان افغانستان خبرداده است؛ اما شماری از باشندگان پایتخت از توزیع ناعادلانه کمک‌ها شکایت دارند و خواهان رسیدگی مسولان حکومت و نهادهای امدادی هستند.

نان‌آورانی هستند که ساعت‌ها منتظر می‌‌مانند و بیش‌تر روزها را بدون حتی یک قرص نان به خانه و نزد بچه‌های‌شان می‌‎روند، بچه‌های که چشم به راه پدران هستند تا آنان لقمه نانی بیاورد و آنان قناعت نفس خویش را حاصل کنند؛ اما پدر دردی دارد که نه چشمی می‌بیند و نه هگوشی می‌شنود. غلام یکی از هزاران پدری است که فقر و بیکاری در تنگنا قرارش داده و از روزگارش چنین حکایت می‌کند.

در همین‌حال، برنامه غذایی جهان گفته که برخی کمک‌های کشورهای مختلف با افغانستان عملی شده و آن‌ها چشم به راه سایر کمک‌ها در آستانه زمستان هستند: ″برای این که بتوانیم مواد غذایی را ذخیره کنیم و بتوانیم هر ماه برای ۱۵ میلیون تن در طول زمستان تا پایان ماه مارچ سال ۲۰۲۳ کمک‌های مواد غذایی را برسانیم، به ۱٫۴ میلیارد دالر نیاز داریم. کمک‌هایی در این بخش صورت گرفته و وعده‌های هم سپرده شده‌است″.

از طرفی هم، شماری از باشندگان پایتخت از روند توزیع کمک‌ها شکایت دارند و می‌افزایند که کمک‌ها به گونه شفاف توزیع نمی‌شود.

این در حالی‌است که سازمان ملل متحد هشدار داده که در حال‌حاضر بیش‌تر از نیمی از جمعیت افغانستان، کشوری که بیش‌تر به کمک‌های جهانی متکی بوده، با فقر و گرسنگی روبه‌رو اند و به کمک‌های بی‌درنگ نیاز دارند؛ زیرا با سقوط حکومت پیشین، اقتصاد خیلی ضعیف شده و زنان و مردان در آمار خیلی بلند، کار‌های‌شان را از دست داده‌اند.