در ادامه نگرانی‌های داخلی و جهانی در رابطه به‌روزگار نابسامان نیازمندان افغانستان، سازمان جهانی خوراک سازمان ملل گفته که در حال‌حاضر میلیون‌ها شهروند افغانستان به‌ویژه بیوه‌ها و خانواده‌های که زنان آن‌ها را سرپرستی می‌کنند و توان سیر کردن فرزندان خود را ندارند، از گرسنگی رنج می‌برند. در عین‌زمان، بسیار اداره‌های همکار ملل متحد گفته‌اند که […]

در ادامه نگرانی‌های داخلی و جهانی در رابطه به‌روزگار نابسامان نیازمندان افغانستان، سازمان جهانی خوراک سازمان ملل گفته که در حال‌حاضر میلیون‌ها شهروند افغانستان به‌ویژه بیوه‌ها و خانواده‌های که زنان آن‌ها را سرپرستی می‌کنند و توان سیر کردن فرزندان خود را ندارند، از گرسنگی رنج می‌برند. در عین‌زمان، بسیار اداره‌های همکار ملل متحد گفته‌اند که در سال روان میلادی با کم‌بود بودجه روبه‌‍رو هستند و این مشکل کار رساندن کمک‌های بشری به نیازمندان را هم متاثر ساخته است: ″هشت میلیون تن که در ناامنی غذایی در افغانستان قرار دارند به دلیل کمبود بودجه دیگر کمکی دریافت نخواهند کرد. کمک غذایی برنامه جهانی غذا یک راه نجات در کشوری است که میلیون‌ها خانواده نمی‌دانند وعده غذایی بعدی خود از کجا می‌آید″.
در همین‌حال، شماری از کارشناسان حوزه اقتصاد می‌گویند که کمبود بودجه امدادگران و کاهش کمک‌ها به‌نیامندان، می‌تواند روی اقتصاد خانواده‌هایی که نیاز به‌کمک‌های بشری دارند، تاثیر بد بگذارد.
در افغانستان در گذشته هم میلیون‌‎ها انسان به کمک بشری نیاز داشتند؛ اما بعد از برگشت امارت اسلامی به‌قدرت وضعیت اقتصادی بدتر شد و تعداد افراد نیازمند هم افزایش یافت.
محدودیت‌های حکومت سرپرست بر زنان و دختران، این طبقه را بیشتر از همه آسیب‌پذیر ساخته است. دختران در مکتب‌ها بالاتر از صنف ششم و دانشگاه‌ها از درس محروم شده‌اند. همچنان دروازه‌های کار در سازمان‌های غیر دولتی و ادارات محلی ملل متحد هم بروی زنان نیز بسته شده‌است.